Posts tonen met het label media. Alle posts tonen
Posts tonen met het label media. Alle posts tonen

woensdag 29 mei 2019

Meeting Pete Myers

Pete Myers - without his trademark sunglasses
(Photo: Radio Netherlands)
Radio personality Pete Myers passed away on 15 December 1998. 

I briefly worked with him. Here are a few of my reminiscences.

Signing on

When Radio Netherlands hired me as a news and continuity presenter in 1996, I was shown around the building by Jonathan Groubert. Between his duties as a programme host he had apparently been assigned the task of welcoming new recruits - or maybe he just happened to be around after my confirmatory second interview with Personnel.

Jonathan walked me through the long corridors of the 1960s concrete office building, nipping into a little cubicle here and there, and showing me who lived there. "This is a place that you will come back to again and again: the secretary's office. This is Iris." The secretary looked up from her PC monitor, smiled and said, "So, you made it? Congratulations!" She had shown me in on my first interview, so we had already had some sort of introduction.

"Oh, and have you had your goodie bag yet? Every new staff member gets one," Iris said. Jonathan fished a white linen bag with the station logo out of a cupboard and peered into it. "Here you are, but there's something missing." He rummaged around in the same cupboard and came up with a little brown card box, lifting out what was inside and handing it to me. "This is the Radio Netherlands mug. Your voice will sound different when you drink from it!" I half believed him. Briefly.

The text on the shiny grey stoneware mug read "Radio Netherlands, all shades of opinion". I still have the mug, unchipped to this day, although the text has worn away completely. I drink from it regularly.

Pete's office

Next stop down the corridor was another long narrow cubicle, the door wide open. "Do go in," Jonathan said, following me.

At a desk by the open window, his back turned to us, a tall man sat hunched over a typewriter. "Pete, can I disturb you for a moment?"
"Sure Jonathan, anytime," Pete replied, turning towards us and straightening his back. Slightly balding, his hair still dark, Myers' handsome face examined me.
"Pete, this is Rob Kievit, our new continuity man and newsreader. Rob, this is Pete Myers."
Pete grabbed my hand and effusively said, "Very pleased to meet you, Rob, and welcome to this wonderful department. I'm so glad you're here - you must be the person who is finally going to relieve me of those dreadful night shifts," he said in that warm silver voice of his that I had only heard on short wave up to now.

"What," Jonathan said, "you, the Grand Old Man of Radio Netherlands, have been doing night shifts?" It turned out that there had been a gap in the roster - the only thing that could keep Iris awake at night. Pete happened to pass by the secretary's office and valiantly offered to fill in for a couple of weeks, "so you will finally get some sleep, dearest Iris".
Which is how Radio Netherlands' star presenter was suddenly scheduled for the least popular job on the roster: playing taped shows throughout the night, making brief announcements in between, and reading the news bulletins on the half hour. The graveyard shift.

"So, my friend, the powers that be found you suitable for the job? I have no doubt that you are. Do you have any qualities that might hinder you?"
"Well, I might be a bit too modest," I ventured, impressed by Pete's effervescent style.
"Nonsense my dear chap, modesty goes out the window here. We're all consummate professionals, and you will be one too. Whatever you do, preparation is everything. Look at me: after all those years, I'm still typing out every word I'm going to say on air. A man of habit. As you can see, I'm still using one of those contraptions" - pointing to the IBM golfball typewriter humming on his desk. "If you'll excuse me now, I've still got some work to do for the daytime job. I'll see you after my last night shift next week." With that he turned back to his typewriter.

Pete's past

It was only later that I learnt about Pete's long history in radioland - and elsewhere.

What I remember being told is that Pete Myers was among the first deejay crew that tried in the late 1960s to turn BBC's new pop station Radio One into a success. He had earlier brought enormous popularity to the African programme of the World Service. Pete, however, refused to become a standard diskjockey, all jokes and shouts, and soon decided he did not fit in with the station.

After leaving Radio One, Pete was not involved with broadcasting for a while and managed a nightclub in Beirut, Lebanon, then often described as the Paris of the Middle East.

He joined Radio Netherlands' English service and enthusiastically restyled their broadcasts to the African continent. Pete developed the hugely successful Afroscene show. When I began at RN, he was the host of the weekly listeners' letters show, Sincerely Yours. At one point Pete had trouble walking, and could not get to the studio. But rather than telephoning somebody to stand in for him, he organized an engineer and an editor to drive over to his home with some equipment and record the show right there in his bedroom.

But I did not know any of that history back in 1996. At the time I merely got to know Pete Myers as a courteous and professional colleague.

Morning shift

After a week of shadowing experienced announcers, learning the ins and outs of live continuity presentation from Dave Durham and Carol Vandenring, and receiving a thorough voice training from Robert Green, I was finally ready for the first morning shift on my own.

I arrived that Monday morning at a quarter to six, still sleepy-eyed but well in time for launching the 6:30 broadcast. Greeting the overnight engineer in passing, I entered the little studio, Cell 4, from where all the station's shows were broadcast. My predecessor on the roster, Pete Myers on his last night shift, had already gone home.

Pulling up the wheeled office chair - the hotseat - and pulling the microphone a little bit closer, I prepared for the show, cueing up the first two tapes I had to play. Then I nipped over to the newsroom, still empty at this early hour, but for a couple of nighttime editors dotted widely apart in the cavernous space. The English translator, who was nodding off at his desk, awoke with a shudder and handed me the nine A4 sheets which constituted the news bulletin.

Back in the studio, I sat down, put on my headphones and got ready for a pre-broadcast run-through of the bulletin, as I had been taught. My eye fell on a crumpled ball of paper, carelessly tossed away into a corner of the wide presenter desk with the mixing console. I smoothed out the A4-sized page. Somebody had written across the spreadsheet printout: "Done!"

The top line read: Roster; night shifts: Pete Myers.


vrijdag 30 juni 2017

Nep-president geïrriteerd door top-journaliste

Mika Brzezinski
Trump ligt in de clinch met Mika Brzezinski. Brzezinski? Was dat niet die fantastische nieuws-anchor die tien jaar geleden...

Ja, inderdaad! Mika weigerde in 2007 om haar nieuwsuitzending te openen met een flutbericht over Paris Hilton, een onbetekenend society-persoon. De Irak-oorlog was net uitgebarsten, dat was toch belangrijker? En Mika is anno 2017 geen spat milder geworden, gelukkig. Zulke karaktervrouwen hebben we nodig in de media.

Zo ging het:


Zie ook: Nieuwsbitch 2007

zondag 15 december 2013

A radio man

Ooit... was ik een radioman. Begin 21ste eeuw was er een, let op, "podcast" onder de naam Augias Radio. Iedere week vijf minuutjes nieuwe geluiden, meer niet. Het bereikte de luisteraars via een eenvoudige download, aangereikt via een RSS-feed met ingebakken audiobijlage.

De podcast. Is dat nou ook alweer nostalgie?

Waar zijn zij gebleven, Bernhard Flach, de Sloeries, de Zoldercast, de Theepod? Op podstart.nl is de laatste podcast gedateerd op 5 mei 2008. En daarna?

Maar er is hoop. Roddels zijn de beste publiciteit. Doet er niet toe wat ze zeggen, als ze maar over mij praten, dat idee. Vrij recent is http://podroddels.wordpress.com/, al zwijgt het daar ook alweer sinds 10 maart. Eh... 2012, dus.

Een artikel in VN van 2010 voorspelt de wederopstanding van de Nederlandse podcast. Zullen we dan maar?




dinsdag 3 juli 2012

Criticism of Hungary's Media Law flares up after panda incident

Only days after the Hungarian parliament formally approved a controversial new media law, renewed criticism of the law was sparked by a fine imposed on a radio station for insulting animals. 
Photo: Chi King
Music station Neo FM, in an edition of its satirical show "Boomerang" made some jokes about species which are in danger of disappearing. The Media council fined the station 800 euros following a complaint from an animal rights activist.

The Media Council members are appointed by the Budapest parliament and serve a nine-year term. All members of the council, which is seen as powerful, are said to be associates of Prime Minister Viktor Orban's Fidesz party. Last month the Fidesz-dominated parliament approved a controversial new media law. The OSCE has said that the law, despite some changes, was still too unspecific about the criteria for licensing broadcasters.

Pandas do nothing

The presenters at Neo FM had said that, for example, it would not matter to anybody if pandas became extinct, "because they do nothing else all day but sit on their behinds and eat". Turtles, too, came in for some sarcastic comments. "They have lived long enough anyway."

In response to the complaint, the Media Council judged that with their behavior, the station's presenters had "given a bad example to children".

The political Velemenyvezer blog, which revealed the affair on Thursday, said that it confirmed "our worst fears", as the law apparently permits the Media Council to "remodel the Hungarian media landscape after its own image". The blog criticised the unbalanced make-up of the council.


(Le Monde/diePresse.com)

zondag 7 oktober 2007

Nieuwswijf van het jaar

Mika Brzezinski
Nee, dan bedoel ik niet Paris Hilton. En ook niet de radiobitch die door de Hilversumse coterie is onderscheiden met dit dubieuze epitethon.
Het nieuwswijf van het jaar – dat kun je toch wel zeggen halverwege 2007 – is Mika Brzezinski van MSNBC.

Zij verdomt het gewoon om haar journaal te beginnen met een item over nufje Hilton. Ze weigert het gewoon, op dezelfde dag dat de oorlog in Irak aan de orde is in het Amerikaanse Congres, wat volgens haar gewoon belangrijker is.

Hierbeneden kun je de video van haar nieuwsuitzending vinden. Fantastisch.
Hup Anouk, Valerie, en andere dames: de fik erin, in die stomme berichten over die stomme troel van Hilton!

(oorspronkelijk gepubliceerd op de weblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)
 

Gratis! Extra dag voor persvrijheid

Politkovskaya
Anna Politkovskaja
En ineens was deze dag een Dag van de Persvrijheid (impromptu, zogezegd).  De dood van Anna Politkovskaja, precies een jaar geleden, werd herdacht. Honderden mensen, velen met vlaggen van de oppositiepartij Democratische Volksunie, luisterden op het Novopushkinsky-plein naar toespraken. Onder het toeziend oog van veiligheidsagenten, dat spreekt.

In Egypte bleven vijftien kranten uit protest weg uit de kiosken. Ze voelen zich gemuilkorfd omdat ze het gewaagd hadden melding te maken van de gezondheidstoestand van de president, Mubarak Sr. (79), of van kritiek op een minister. Bij deze actie van dagbladhoofdredacteuren hebben zich ook enkele weekbladen aangesloten. Die bladen komen deze week niet uit.

De pers in Egypte wordt geacht ‘het algemeen belang te dienen’. Met zo’n vage definitie is het natuurlijk een fluitje van een cent voor de regering om lastige perspublikaties te dwarsbomen. Vaak met rechtszaken, waarbij Egyptische journalisten achter de tralies belanden.

(oorspronkelijk gepubliceerd op de blog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

woensdag 20 juni 2007

De ontvoering in Hilversum

Ik fiets door Hilversum. Na een middag en een avond werken op de redactie van de Wereldomroep lonken een luie stoel en een fris drankje, en aangenaam gezelschap. Ik ben net de Gijsbrecht van Amstelstraat overgestoken en een zijstraat ingereden wanneer een auto me inhaalt. Hij snijdt me de pas af en stopt vlak voor me, er springen twee smoezelige mannen uit en voor ik het weet hebben ze me de auto ingesleurd en binden ze me een blinddoek voor. Daarna verdwijn ik voor minstens honderd dagen van de aardbodem.
Alan Johnston (c) BBC
Alan Johnston
Zo ongeveer moet de ontvoering van Alan Johnston zijn verlopen, maar dan in Gaza, en niet in Hilversum. Het is vandaag 100 dagen geleden dat de BBC-correspondent door een groepje Palestijnse figuren werd ontvoerd. Afgezien van een enkele videoopname is er geen enkel levensteken van hem geweest. Ordediensten van Hamas, de machtsfactor in de Gazastrook, proberen uit alle macht een einde te maken aan het gijzelen van buitenlanders, en ook de vrijlating van Alan Johnston te bewerkstelligen.

Hoe complex en chaotisch de situatie in Gaza is, blijkt wel uit het feit dat zelfs Hamas hier machteloos staat. Een veeg teken. Maar net als bij de BBC, waar de gijzeling van Johnston vandaag weer prominent aandacht krijgt, hopen wij bij RNW dat onze collega spoedig, ongedeerd, vrij komt.
[Postscript: Alan Johnston was released from captivity on 4 July 2007 ]

(Oorspronkelijk gepubliceerd op het weblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

maandag 4 juni 2007

Raar nieuws

Eén keer is toeval, twee keer is opvallend, drie keer is een patroon. Dat heb ik geleerd op de managementscursus. Het patroon van het nieuws is vandaag: rare berichten. Drie dus:

1. Een Japanse politieman heeft zichzelf neergestoken om een vrije dag te krijgen. De 44-jarige inspecteur uit Kanazawa was overwerkt geraakt omdat hij lang achter elkaar moest doorwerken na een aardbeving op 25 maart. Hij verwondde zich met een fruitmesje en meldde op het bureau dat hij door een onbekende was aangevallen.

2. Een onbekende band staat plotseling in de Britse charts met een uitvoering van ‘My Generation’ van The Who. Een toepasselijke titel, want de 40 bandleden zijn bepaald van de oudere generaties. De zanger van The Zimmers is 90. Samen zijn de oude rockers 3000 jaar. Het oudste lid, Buster Martin, is 100. De band komt voort uit een BBC-documentaire over eenzaamheid onder ouderen.

Tram in Zagreb (© Ravnsbak)3. En een man in Zagreb heeft de hele nacht in de tram gezeten, omdat hij dood was. De 61-jarige Tomislav stapte vrijdagavond laat in. Andere nachtelijke passagiers die in- en uitstapten, namen aan dat hij zat te slapen, of dronken was. Toen de bestuurder de tram na afloop van de dienst in de remise wilde zetten, werd de dode passagier pas ontdekt. Hij is waarschijnlijk gestorven door natuurlijke oorzaken.

(oorspronkelijk gepubliceerd op de weblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

vrijdag 25 mei 2007

Klimaat voor shownieuws verandert

Nieuws over de kaalgeschoren kop van mej. B. Spears. Of over de celstraf voor mej. P. Hilton. Moeten we daar, als serieus Nederlands nieuwsmedium [RNW]* nou wel berichten over maken?

Nee, dit soort celebrity-nieuws past niet op gelijke voet in een nieuwsuitzending met hard nieuws over spanningen in Oekraïne, de terugkeer van ds. Moqtada al-Sadr op de preekstoel, en het al 17 jaar durende huisarrest van Aung San Suu Kyi in Birma/Myanmar. Zo’n combinatie ondermijnt je gezag als nieuwsmedium, vinden veel redacteuren hier op de nieuwsvloer.

En velen zijn het met hen eens. Ze krijgen vandaag steun van niet de minste: Al Gore. Op een feestelijke promotiebijeenkomst voor zijn nieuwe boek toonde de Amerikaanse opwarmingsprofeet zich teleurgesteld over de “destruction of the boundary between news and entertainment”. Er zijn veel belangrijkere feiten waar we ons druk over moeten maken, zegt Gore. De feiten over de klimaatcrisis, bijvoorbeeld.

Ik weet nu wat ik moet zeggen als een collega een nieuwsberichtje wil maken over, zeg, Paul Newman die definitief ophoudt met acteren. ‘Niet maken dat bericht. Mag niet van Al Gore. Is slecht voor het milieu.’

*oorspronkelijk gepubliceerd op de redactie-weblog Newsroom NL van Radio Nederland Wereldomroep

woensdag 18 april 2007

Persvrij, ook wij


De Dag van de Persvrijheid (3 mei 2007) nadert met rasse schreden, en zo’n dag is nog altijd hard nodig.

In Rusland is de Moskouse Radionieuwsdienst onder curatele geplaatst, meldt Kommersant. In de berichten moeten het vooral gaan over leden van de regeringspartij. De oppositiebijeenkomsten in Moskou en Sint Petersburg zijn inmiddels al omschreven als een manifestatie van radikalen.

In Kazakhstan is een verslaggever verdwenen. De vrouw, Oralgaisja Omarsjanova, had een onderzoeksartikel geschreven over corruptie in de zakenwereld. Ze was eerder al telefonisch bedreigd. Sinds 30 maart is Omarsjanova niet meer gezien. Haar collega’s vrezen dat ze het slachtoffer is geworden van een wraakactie.

En in Nederland houdt persvrijheid onder meer in dat journalisten bij één medium het onderling oneens kunnen zijn. De een doet een onthulling, de ander vindt dat niet verstandig. Zoals de Wereldomroep zegt: een normale journalistieke discussie. De Partij voor de Vrijheid (hm…) vindt dat maar vreemd: een journalist onthult dat een Kamerlid advies geeft aan de Marokkaanse overheid; een collega-journalist in Den Haag zegt dat daarbij niet genoeg hoor en wederhoor is gepleegd. Die Hagenaar loopt links te wezen, van ons belastinggeld, vindt de PVV.

Is het niet eerder zo dat die Haagse redacteur gewoon gebruik maakte van zijn vrijheid om over redactionele beslissingen te discussiëren?

(Edit:) En na publikatie van dit blogje werd het kantoor van de krant Cambio Sonora in het Mexicaanse Hermosillo beschadigd door een bom die naar binnen werd gegooid. Niemand raakte gelukkig gewond.
Mogelijk zit de drugsscene erachter. De krant bericht regelmatig over de drugshandel.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

zaterdag 10 februari 2007

Coen van Hoewijk 1922-2007

Overlijdensberichten horen tot het standaardwerk van de nieuwsjournalist.

‘In zijn woonplaats … overleden … kreeg bekendheid door … jaar geworden.’ Aan die woorden heb je genoeg om te weten dat het een overlijdensbericht is.

Coen van Hoewijk (foto: Geheugen van Nederland)
Soms nemen we afscheid van een bijzondere oud-collega. Niemand hier op de redactievloer van de Wereldomroep zal hem waarschijnlijk persoonlijk hebben gekend, maar hij was één van onze beroepsmatige voorvaderen. De eerste nieuwslezer van het tv-journaal, Coen van Hoewijk, is op 85-jarige leeftijd overleden.

Radio-nieuwslezers waren er natuurlijk al langer. Sommigen maakten de overstap van radio naar tv, zoals Frits Thors, en kregen zodoende alsnog een gezicht voor de mensen in het land.

Maar behalve dat gezicht is er meestal niet veel bekend over de nieuwslezers; zeker in de tijd dat er nog geen internet was. Coen van Hoewijk was ook buiten het Journaal actief, maar dan vooral met onderhoudende krantenstukjes die vooral over de Engelse taal gingen. In de bundel Reprise zijn verscheidene van die artikelen verzameld.

Want er is meer dan nieuws alleen.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

donderdag 25 januari 2007

Duizend bloemen bloeien


Laat duizend bloemen bloeien, was ooit het motto in China. Dat suggereert onbeperkte vrijheid en creativiteit. In deze internettijd is die vrijheid ver te zoeken in China. De Chinese leider Hu, en een andere globale moraalridder die dadelijk ter sprake komt, pleiten simultaan voor een ethisch reveil in de electronische media.

De communistische leider Hu Jintao wil het Chinese internet ‘reinigen’, en ‘leiding geven’ aan de Chinese internetgebruikers. Het woord ‘censuur’ valt niet.
Op dezelfde dag (24 januari 2007) komt Paus Benedictus met aanklacht tegen geweld en blote mensen in media als videospelletjes en televisie. Kinderen moeten daartegen worden beschermd, vindt hij.

Natuurlijk: geweld, pornografie – al te snel word je op internet geconfronteerd met nare extreme uitwassen van deze menselijke activiteiten. Liever niet, en daar werken we als internetgebruikers, al dan niet als ouder, met z’n allen aan. Dat is de natuur van het web. Paternalisme en censuur, gepropageerd door de communistische partij van China en de rooms-katholieke leiding, dat werkt niet.

China en het Vaticaan, samen ten strijde tegen vrijheid op het computerscherm. Is dat afgesproken werk? Lazen we niet onlangs dat het Vaticaan de betrekkingen met China wil verbeteren?

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

maandag 15 januari 2007

Het hoofd en de galg

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)
 
Dat detail over het hoofd van de Saddam-getrouwe Barzan Ibrahim Hassan al-Tikriti, dat door zijn ophanging werd gescheiden van de romp, moest dat nou zo nodig in het nieuwsbericht worden vermeld?

We hebben het ons afgevraagd. Bij berichten over zware busongelukken, zelfmoordaanslagen en dergelijke, laten we gruwelijke details over het letsel van de slachtoffers meestal weg. Losse ledematen, stervende gemutileerden, waar ooggetuigen en ambulancepersoneel vaak melding van maken – ze komen in de nieuwsberichten niet voor. De redenering is dat zulke gegevens niets toevoegen aan de feiten.

Het hoofd van Barzan is wel een feit op zich, was ons oordeel. Het gebeuren leidt ongetwijfeld tot hernieuwde discussie over de barbaarsheid van de doodstraf in het algemeen, en ophanging in het bijzonder, en ophangingen in Irak in het allerbijzonderst. Bovendien was de Iraakse regering zelf één van de eersten die melding maakten van het gebeuren, voorafgegaan door de advocaat van Barzan. Vandaar dat de al dan niet beoogde onthoofding van meet af aan is meegenomen in ons nieuws.

Dat Barzan zelf niet wars was van bloederige taferelen (zie onderaan dit bericht van al-Jazeera en dit verslag van het verhoor van Barzan al-Tikriti) heeft geen enkele rol gespeeld bij het schrijven van het bericht.

donderdag 28 december 2006

Voorspelbaar nieuws


Het eindejaarsnieuws is van een verpletterende voorspelbaarheid – en zelfs dat wisten we van tevoren.

Allerlei organisaties komen met hun jaarcijfers: musea blij met toename bezoek, aantal moorden in grote steden teruggelopen, overslag in havens bereikt record. En ook het buitenland doet lustig mee: minder natuurrampen dit jaar, zeggen de verzekeraars; 31.000 bootvluchtelingen uit Afrika dit jaar, van wie 6000 het niet hebben overleefd.

Vertellen we normaliter wat er vandaag gebeurt, dezer dagen vertellen we wat er het hele afgelopen jaar is gebeurd. Neem het ons niet kwalijk; wij maken graag zelf nieuws, maar dat lukt niet altijd. Dan maar jaarcijfers, als er geen alternatief is.

Ja, u kunt altijd nog naar de Radio 2 Top-2000 gaan luisteren. Maar ook daarvan is de afloop tamelijk voorspelbaar.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

maandag 25 december 2006

Mijn podcast ontwaakt

Na een periode van radiostilte ben ik weer aan het podcasten geslagen. Op een klein radiostationnetje, 's morgens in de vroegte, stonden veertien evergreens netjes op een rij. Luister en geniet.

woensdag 29 november 2006

Bekaaid Europa


De media besteden te weinig aandacht aan Europa. Die klacht hoor je vaak van Europarlementariërs, Europa-woordvoerders in de Kamer en bewindspersonen. Nou leent veel Europees nieuws zich niet bepaald voor korte, feitelijke nieuwsberichten. Er moet vaak veel worden uitgelegd, en de materie is niet altijd even spannend.

Vandaag was daarom een opmerkelijke dag, met maar liefst twee pittige EU-verhalen. Turkije krijgt een duidelijk signaal uit Brussel dat het nu eindelijk Cyprus moet erkennen: de toetredingsonderhandelingen worden deels geschorst totdat de Turkse regering normaal doet tegen de Cyprioten.

En Neelie Kroes legt een kartel in de rubberindustrie een miljoenenboete op van Microsoft-achtige proporties. Daar is ze weliswaar voor aangenomen, maar ze doet het toch maar.
Is dat alles? Nee, we hadden onze luisteraars en lezers vandaag ook nog kunnen verblijden met berichten over strengere EU-eisen aan de handel in broeikasgasuitstootrechten, EU-bezwaren tegen de verkoop van een Spaans energiebedrijf aan Duitsland, en een Europese klacht bij de WTO over Canadese accijnzen. Boeiend? Misschien wel. Alleen: berichten hierover waren dan in de plaats gekomen van andere, die we belangrijker vonden: over de NAVO-top in Riga, het pausbezoek in Turkije en uiteraard de kabinetsformatie.

Kortom, dat Europese nieuws is er wel. Maar soms hebben wij goede journalistieke redenen om er geen melding van te maken.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)