A radio man

Ooit... was ik een radioman. Begin 21ste eeuw was er een, let op, "podcast" onder de naam Augias Radio. Iedere week vijf minuutjes nieuwe geluiden, meer niet. Het bereikte de luisteraars via een eenvoudige download, aangereikt via een RSS-feed met ingebakken audiobijlage.

De podcast. Is dat nou ook alweer nostalgie?

Waar zijn zij gebleven, Bernhard Flach, de Sloeries, de Zoldercast, de Theepod? Op podstart.nl is de laatste podcast gedateerd op 5 mei 2008. En daarna?

Maar er is hoop. Roddels zijn de beste publiciteit. Doet er niet toe wat ze zeggen, als ze maar over mij praten, dat idee. Vrij recent is http://podroddels.wordpress.com/, al zwijgt het daar ook alweer sinds 10 maart. Eh... 2012, dus.

Een artikel in VN van 2010 voorspelt de wederopstanding van de Nederlandse podcast. Zullen we dan maar?

Jackson is dood, leve Jackson

De muziek van Jackson wordt wel "de soundtrack van een generatie" genoemd. Ook voor mij was de debuutelpee "Look Sharp!" een openbaring. Zo levendig, zo scherp en precies goed, juist op het moment dat ik er behoefte aan had. Dat Jackson dood is, slaat een diep gat. Het onverwachte heengaan van deze muzikale gigant laat ons verweesd achter.


Leek hij verdwenen te zijn, met zijn live opgenomen album "Big World" toonde hij nog niets verloren te zijn van zijn hypnotiserende vermogens. Op zijn verzoek hield het publiek zich muisstil tijdens de opnames, en op de CD is er dan ook geen kuchje te horen dat de spanningsboog verstoort.


Joe Jackson was ook live op en top muzikant. Nog in juni 2009 trad hij, snipverkouden en grieperig, op in de Rode Doos, het Utrechtse muziekgebouw. In het openingsnummer met zijn tweemans-begeleidingsband viel de bassist uit, en de drummer stond er alleen voor. De bassist rommelt in stilte aan zijn snoertje, de drummer maakt er maar een solo van. Twee akkoorden van Jackson op de vleugel waren voldoende om er toch een nummer van te maken, niet in het minst dankzij z'n terloopse opmerking, 60 seconden na de start van het optreden: "How do you like the concert so far?"

O. Is het Michael Jackson. Nou. Michael Jackson is groot geworden dankzij het talent van zijn fenomenale producer Quincy Jones. De man die in 1951 voor het eerst een trompet aan zijn lippen zette en die na slechts 30 jaar ervaring zijn muzikale kennis in dienst stelde van een jonge artiest, om diens Off the wall en later Thriller te produceren. Wat de Beatles waren geweest zonder George Martin (weinig), dat was Michael Jackson zonder Quincy Jones (niks).


Hoe veel M. Jackson echt geïnteresseerd was in muziek, zie je op deze website. Het was allemaal buitenkant. Er is geen enkele muzieknoot te bekennen. Hij had een neus voor extreme trends, dat was alles. Sorry, Michael-fans. The King is dead, long live the King.

Voorspelbaar nieuws

Het eindejaarsnieuws is van een verpletterende voorspelbaarheid – en zelfs dat wisten we van tevoren.

Allerlei organisaties komen met hun jaarcijfers: musea blij met toename bezoek, aantal moorden in grote steden teruggelopen, overslag in havens bereikt record. En ook het buitenland doet lustig mee: minder natuurrampen dit jaar, zeggen de verzekeraars; 31.000 bootvluchtelingen uit Afrika dit jaar, van wie 6000 het niet hebben overleefd.

Vertellen we normaliter wat er vandaag gebeurt, dezer dagen vertellen we wat er het hele afgelopen jaar is gebeurd. Neem het ons niet kwalijk; wij maken graag zelf nieuws, maar dat lukt niet altijd. Dan maar jaarcijfers, als er geen alternatief is.

Ja, u kunt altijd nog naar de Radio 2 Top-2000 gaan luisteren. Maar ook daarvan is de afloop tamelijk voorspelbaar.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

Mijn podcast ontwaakt

Na een periode van radiostilte ben ik weer aan het podcasten geslagen. Op een klein radiostationnetje, 's morgens in de vroegte, stonden veertien evergreens netjes op een rij. Luister en geniet.