BuZa verwaarloost Benelux

België, Nederland en Luxemburg ondertekenen een nieuw Benelux-verdrag. Mooi. Daar ben ik helemaal voor.
De voortreffelijke website http://www.benelux.be legt keurig uit wat er is afgesproken door de drie landen, en hoe ze hun doelen willen bereiken.
Wie wil weten hoe Nederland zich presenteert als Beneluxland, kijkt natuurlijk op www.benelux.nl. MIS!


Het adres www.benelux.nl blijkt nog vrij te zijn:

Ik heb het ministerie van Buitenlandse Zaken hiervan al een jaar geleden op de hoogte gesteld. Vindt BuZa het niet de moeite om dit webadres te claimen? (De hele correspondentie staat hieronder.)


Overigens is niet alleen Nederland laks bij het verwebben van de
Benelux. In Luxemburg wordt 'benelux' door de webadressenbeheerder
zelfs gerekend tot de harde porno:

Van: DES-MI


Datum: 31-7-2007 17:37
Goedenmiddag mijnheer Kievit,


Dank voor uw bericht, maar helaas kunnen wij als directie DES hier geen antwoord op geven.
DES staat voor Directie Economische en Ecologische Samenwerking.
Uw bericht is doorgestuurd naar de directie DWM, dit staat voor Directie West en Midden Europa.


Met vriendelijke groet,
Mw. A. Dobbelaar
DES/MI


From: VERDRAGEN
Sent: maandag 30 juli 2007 11:21
To: 'robkievit@(...)'
Cc: DES-MI
Subject: Benelux


Geachte heer Kievit,


Uw vraag ligt op een ander terrein dan specifieke informatie over verdragsgegevens. Wij hebben uw vraag daarom doorgestuurd naar onze afdeling DES/MI die voor verdere behandeling zal zorgdragen.


Met vriendelijke groet,


Verdragsinformatiebalie


From: Abonneeservice Ministerie van Buitenlandse Zaken [mailto:abonneeservice@minbuzamail.nl]
Sent: donderdag 26 juli 2007 3:54
To: VERDRAGEN


A user has submitted information for the form:


/content/minbuza/nl/documents/service/contact/reactieformulieren/Reactieformulier---verdragen.xml


Submitted Values:
Naam: Rob Kievit [...]
Reactie: Op www.minbuza.nl is weinig te vinden over de Benelux. Op zoek naar informatie over de Benelux en het Nederlandse standpunt daarover surfte ik vergeefs naar http://www.benelux.nl /. Wordt het niet eens tijd dat het Rijk die domeinnaam opeist, en er een nuttige website van maakt? Er bestaat immers ook al een (prima) website www.benelux.be . Desnoods dirigeert u de surfers vanaf het .nl-adres rechtstreeks naar het .be-adres. Hoe het ook zij, ik vind dat uw Ministerie meer zou moeten doen om de samenwerking met België en Luxemburg in het zonnetje te zetten. Dan kunnen de geesten rijp worden gemaakt voor vernieuwing van het verdrag in 2010, waar het beleid naar ik begrijp op aanstuurt. www.benelux.org is trouwens ook nog vrij. Maar www.benelux.com is ingepikt door een zoekfuik die niets met de Benelux te maken heeft. Kortom, werk aan de winkel voor de Rijksadvocaat! Ik heb overigens geen connectie met de domeinnaam-verkoper in Rotterdam die 4500 euro durft te vragen voor www.benelux.nl . Uw advocaat weet die naam vast wel voor minder geld in handen te krijgen. Vr.gr. Rob Kievit

België had een betere minister-president

Hugo Claus is overleden. Ik moet toegeven dat ik erg weinig van hem heb gelezen. Maar daar gaat het hier niet over.


Op zijn overlijden is onder meer gereageerd door Guy Verhofstadt, die vandaag voor de laatste dag premier van België is. Wij waren diep onder de indruk van deze hommage, die verscheen in de Morgen.


Stel je voor, Harry Mulisch overlijdt. Het zou kunnen. Hoe zou ons mannetje Balkenende zijn visie op deze auteur onder woorden brengen?


"Waar het om gaat is Harry Mulisch, en als we het over Mulisch hebben, dan betekent dat dat we dat samen doen, met elkaar. Daar gaat 't om." Of onbenulligheden van die strekking. Vergelijk dat eens met de tekst van Verhofstadt:

"Hugo Claus is niet meer. Getroffen door Alzheimer besliste hij een waardige dood te sterven en zo een streep onder zijn leven te trekken. Daarmee verliest Vlaanderen en het gehele Nederlandse taalgebied zijn grootste schrijver.


In zijn romans, in zijn toneelstukken, in zijn gedichten - of het nu Het verdriet van België of De Oostakkerse gedichten betrof - houdt hij ons een spiegel voor van het leven. Een weliswaar hard, vaak meedogenloos beeld dat ons helpt te begrijpen wie we werkelijk zijn en waar onze lotsbestemming ligt. Ik ken niemand die niet onder de indruk kwam van
de kracht van zijn woorden. Ik ken geen persoon die hem ontmoette waarop hij niet een onuitwisbaar spoor achterliet.


Hugo Claus was een begenadigde schrijver die de hemel uitdaagde, tot de ouderdom hem onherroepelijk polijstte tot een blok marmer waarop men oh zo graag steunen of rusten wil. Dat is wat ik meer dan tien jaar heb mogen doen.


Zijn kennis, zijn fenomenaal geheugen voor feiten en voor namen, van boksers en van filmsterren, van citaten van Montaigne tot gedichten van Apollinaire. Het bleef allemaal tot de laatste dag paraat en ongeschonden.


Maar beseffen dat men niet meer weet wat zich vijf minuten geleden heeft afgespeeld. De dag verwarren met de nacht. De ochtend, de middag, de avond niet meer van elkaar kunnen onderscheiden.
Het glas wijn, de kop koffie die vanaf de rand van de tafel op de grond uiteenspat. Niet goed meer weten hoe men stappen moet, hoe de ene voet voor de andere te zetten. Dat is allemaal niet erg voor een schrijver. Dat zijn slechts pietluttige details.


Daar ging het hem dus niet om. Maar bijna niet meer in staat zijn woorden tot heldere frasen te kneden, de gepaste uitdrukkingen en metaforen te creëren, iets wat hem verdomme meer dan zestig jaar geen moeite had gekost, dat was - denk ik - een onontkoombare en ondragelijke kwelling geworden.


Als het waar is zoals hij ooit schreef dat "woorden de kleren van de gedachten zijn" dan was hij nu naakt aan de wereld overgeleverd. Zonder bescherming. Zonder verweer. Zonder het wapen van zijn pen. "J'écris, donc je suis" gold niet meer.


Het stemt me droef afscheid te moeten nemen van de meester. Want in ieder van zijn geschriften en gedichten was hij een (emotioneel) lichtbaken in onze duistere wereld. Maar anderzijds heb ik er ook vrede mee dat hij er zo over heeft beslist. Want hij is als een grote gloeiende ster van ons heen gegaan, precies op tijd, precies vooraleer hij tot een plomp zwart gat zou zijn ineengeklapt. Het ga je goed in de nieuwe wereld, "in de schoot van de lieve dood"."

19/03/08 18u17

Het betekent iets dat België niet alleen een groot auteur voortbrengt als Hugo Claus, maar ook een groot premier als Guy Verhofstadt. Hier in Nederland doen we iets fout, maar wat?

De rechten van 't dier, en de...

Prima partij, die van de Rechten van het Dier. Een samenleving is zo beschaafd als de behandeling die zij aan haar dieren geeft, luidt het gezegde.

Nu is dat niet helemaal waterdicht. Het bekende tegenvoorbeeld is dat Hitler toch zo aardig voor zijn hond was.

Maar daar kon de arme viervoeter niks aan doen.

Is al geregeld - Nee, een behoorlijk pakket rechten voor de dieren, daar ben ik niet op tegen. Juridisch is het wellicht simpeler dan we denken: dierenmishandeling is al sinds jaar en dag bij wet verboden. In plaats van allerlei aandachttrekkende wetvoorstellen in te dienen, lijkt het me wetgevingstechnisch veel haalbaarder om eerst die bestaande mishandelingswet aan te scherpen. Breid de definitie van dierenmishandeling uit. Ook langs die weg zijn veel rechten van het dier te waarborgen.

En dan moeten mensen die deze wet overtreden, uiteraard voor de rechter verschijnen.

Zo, dat is geregeld.
Maar... geen rechten zonder plichten.

Rechten EN... - Als de rechten van het dier in kannen en kruiken zijn, kunnen we misschien eens gaan kijken naar de plichten van het dier:
- niet meer schijten op straat (honden)
- niet meer krijsen midden in de nacht (krolse katten)
- pas na zevenen beginnen met fluiten (krolse vogels)
- geen methaanflatulentie plegen (koeien)
- niet prikken, steken of bijten (muggen, mieren, wespen)
- niet zo mekkeren (geiten)
- geen peuters of andere mensen beschadigen (slecht opgevoede honden)
- met twee woorden leren spreken (vissen)
- iets doen aan de overbevolking (muizen, konijnen, ratten)
- eindelijk eens behoorlijk leren vliegen (duiven)
en zo zijn er nog een paar.

Zo kun je je afvragen waarom huisdieren eigenlijk niet hoeven te werken, terwijl
ze wel profiteren van de verworvenheden van onze maatschappij. En waarom krijgen baasjes en vrouwtjes eigenlijk geen hondenbijslag of kattentoeslag? Moeten de mensen dan overal voor opdraaien?

Gelijkberechtiging -Mensen zijn trouwens ook dieren. Waarom hebben sommige dieren (katten, mussen) wel het recht om de hele dag rond te hangen of te scharrelen, terwijl andere dieren (mensen) dat recht niet hebben? 't Is niet eerlijk.

Kortom, het laatste woord is hierover nog niet gezegd. Woef. Miauw. Piep.

Nieuwswijf van het jaar

Mika Brzezinski

Nee, dan bedoel ik niet Paris Hilton. En ook niet de radiobitch die door de Hilversumse coterie is onderscheiden met dit dubieuze epitethon.
Het nieuwswijf van het jaar – dat kun je toch wel zeggen halverwege 2007 – is Mika Brzezinski van MSNBC.

Zij verdomt het gewoon om haar journaal te beginnen met een item over nufje Hilton. Ze weigert het gewoon, op dezelfde dag dat de oorlog in Irak aan de orde is in het Amerikaanse Congres, wat volgens haar gewoon belangrijker is.

Hierbeneden kun je de video van haar nieuwsuitzending vinden. Fantastisch.
Hup Anouk, Valerie, en andere dames: de fik erin, in die stomme berichten over die stomme troel van Hilton!

(oorspronkelijk gepubliceerd op de weblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)
 

Gratis! Extra dag voor persvrijheid

Anna Politkovskaja

En ineens was deze dag een Dag van de Persvrijheid (impromptu, zogezegd).  De dood van Anna Politkovskaja, precies een jaar geleden, werd herdacht. Honderden mensen, velen met vlaggen van de oppositiepartij Democratische Volksunie, luisterden op het Novopushkinsky-plein naar toespraken. Onder het toeziend oog van veiligheidsagenten, dat spreekt.

In Egypte bleven vijftien kranten uit protest weg uit de kiosken. Ze voelen zich gemuilkorfd omdat ze het gewaagd hadden melding te maken van de gezondheidstoestand van de president, Mubarak Sr. (79), of van kritiek op een minister. Bij deze actie van dagbladhoofdredacteuren hebben zich ook enkele weekbladen aangesloten. Die bladen komen deze week niet uit.

De pers in Egypte wordt geacht ‘het algemeen belang te dienen’. Met zo’n vage definitie is het natuurlijk een fluitje van een cent voor de regering om lastige perspublikaties te dwarsbomen. Vaak met rechtszaken, waarbij Egyptische journalisten achter de tralies belanden.

(oorspronkelijk gepubliceerd op de blog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

De ontvoering in Hilversum

Ik fiets door Hilversum. Na een middag en een avond werken op de redactie van de Wereldomroep lonken een luie stoel en een fris drankje, en aangenaam gezelschap. Ik ben net de Gijsbrecht van Amstelstraat overgestoken en een zijstraat ingereden wanneer een auto me inhaalt. Hij snijdt me de pas af en stopt vlak voor me, er springen twee smoezelige mannen uit en voor ik het weet hebben ze me de auto ingesleurd en binden ze me een blinddoek voor. Daarna verdwijn ik voor minstens honderd dagen van de aardbodem.

Alan Johnston

Zo ongeveer moet de ontvoering van Alan Johnston zijn verlopen, maar dan in Gaza, en niet in Hilversum. Het is vandaag 100 dagen geleden dat de BBC-correspondent door een groepje Palestijnse figuren werd ontvoerd. Afgezien van een enkele videoopname is er geen enkel levensteken van hem geweest. Ordediensten van Hamas, de machtsfactor in de Gazastrook, proberen uit alle macht een einde te maken aan het gijzelen van buitenlanders, en ook de vrijlating van Alan Johnston te bewerkstelligen.

Hoe complex en chaotisch de situatie in Gaza is, blijkt wel uit het feit dat zelfs Hamas hier machteloos staat. Een veeg teken. Maar net als bij de BBC, waar de gijzeling van Johnston vandaag weer prominent aandacht krijgt, hopen wij bij RNW dat onze collega spoedig, ongedeerd, vrij komt.
[Postscript: Alan Johnston was released from captivity on 4 July 2007 ]

(Oorspronkelijk gepubliceerd op het weblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

Vlaggentjesdag

Die N staat terecht in de titel. Echte Hagenaars zeggen vlaggentjesdag en trekken zich niks aan van witte of groene boekjes. Mijn ome Henk zei het zo, en die sprak Net Haags. Hij was persoonlijk nog weggebombardeerd uit het Bezuidenhâht. Ome Henk (Caboort) geldt voor mij als een vertegenwoordiger van het 'derde Haags': naast het bekakte elite-Haags ('veur') en het platte Haags ('voâh') is er namelijk ook nog het nette Haags: 'vo-eur'. Dat sprak hij. De taal van de gewone Hagenaars die jaar in, jaar uit werkten voor de anderen die het elite-Haags uit de bek wrongen. Maar dit terzijde.

Haring dus vandaag, twee maatjes p.p. om precies te zijn, en vergezeld van - nee, niet van uitjes ('eûhtsjis' of hoe schrijf je dat) want dat is heiligschennis. Met uitjes erbij proef je geen haring. Nee, vergezeld van oude jenever. Die overigens niet zo heet omdat hij langer in de fles denkt te kunnen blijven. Nee, oude jenever wordt op de oude manier gemaakt. Zie talloze jeneversites voor uitleg. Nieuwe haring met oude jenever. Iedere kok kan je uitleggen dat het naast elkaar proeven van contrasterende smaken precies datgene is wat culinair genot onderscheidt van gewoon nasse. Vandaag dus een culinaire topdag.

Geboren zijnde aan het Frankenslag durf ik meestal met de hand op het hart te beweren dat ik, zo ik iets ben, ik een Hagenaar ben. Wat schetst mijn verbazing toen ik, zoekende naar een plaatje van mijn 'geboortehuis' (foto hiernaast, Frankenslag 142, hoek Prins Mauritslaan), erachter kwam dat ik geboren ben in wat nu geldt als, en toen vast ook al, het 'stadsdeel Scheveningen'.


Het doet mij dan ook deugd dat ik op deze Vlaggentjesdag 2007 kan zeggen: ich bin ein Scheveninger!