Persvrij, ook wij

De Dag van de Persvrijheid (3 mei 2007) nadert met rasse schreden, en zo’n dag is nog altijd hard nodig.

In Rusland is de Moskouse Radionieuwsdienst onder curatele geplaatst, meldt Kommersant. In de berichten moeten het vooral gaan over leden van de regeringspartij. De oppositiebijeenkomsten in Moskou en Sint Petersburg zijn inmiddels al omschreven als een manifestatie van radikalen.

In Kazakhstan is een verslaggever verdwenen. De vrouw, Oralgaisja Omarsjanova, had een onderzoeksartikel geschreven over corruptie in de zakenwereld. Ze was eerder al telefonisch bedreigd. Sinds 30 maart is Omarsjanova niet meer gezien. Haar collega’s vrezen dat ze het slachtoffer is geworden van een wraakactie.

En in Nederland houdt persvrijheid onder meer in dat journalisten bij één medium het onderling oneens kunnen zijn. De een doet een onthulling, de ander vindt dat niet verstandig. Zoals de Wereldomroep zegt: een normale journalistieke discussie. De Partij voor de Vrijheid (hm…) vindt dat maar vreemd: een journalist onthult dat een Kamerlid advies geeft aan de Marokkaanse overheid; een collega-journalist in Den Haag zegt dat daarbij niet genoeg hoor en wederhoor is gepleegd. Die Hagenaar loopt links te wezen, van ons belastinggeld, vindt de PVV.

Is het niet eerder zo dat die Haagse redacteur gewoon gebruik maakte van zijn vrijheid om over redactionele beslissingen te discussiëren?

(Edit:) En na publikatie van dit blogje werd het kantoor van de krant Cambio Sonora in het Mexicaanse Hermosillo beschadigd door een bom die naar binnen werd gegooid. Niemand raakte gelukkig gewond.
Mogelijk zit de drugsscene erachter. De krant bericht regelmatig over de drugshandel.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

Walvissen? Nee, dolfijnen

O, Japan houdt zich keurig aan de regels van de International Whaling Convention, hoor. Er worden alleen maar een paar walvisjes gevangen voor wetenschappelijke doelen.

Waar komt al dat fijne walvisvlees in de Japanse winkels dan vandaan? Ja, er blijven wel eens walvissen over van de wetenschappelijke vangst. Maar dan nog.

Nee, veel van dat vlees blijkt afkomstig te zijn van dolfijnen. En die worden door Japanse vissers op barbaarse wijze afgeslacht, zoals te zien is op een gruwelijk filmpje.

Het enige waar Japan gevoelig voor is, is gezichtsverlies. Nou, dat lopen ze zo wel op. Sommige Japanners blijken nog steeds onmenselijke barbaren te zijn.

Je kunt een petitie ondertekenen, gericht aan de Japanse regering, om te protesteren tegen deze onwaardige praktijken.

Politiek wordt weer interessant?

We hebben bijna een kabinet. De hieronder genoemde mevrouw Dijksma zit erin, als staatssecretaris. Laat ik daar maar verder niks meer over zeggen.
Het wachten is nu op de parlementaire journalist die, met een blik achterom naar de jaren zeventig en het kabinet-Den Uyl, ook CDA-PvdA en nog wat klein grut, komt met de traditionele uitspraak: 'Politiek wordt weer interessant, na jaren van (vul zelf verder in).'

Seksuele voorlichting s.v.p.

Een meerderheid van de Portugezen die de moeite namen om naar het stemhokje te komen heeft zich uitgesproken voor soepelere abortusregels. De regering wil nu goedkeuring van het parlement voor de nieuwe regels. De verwarrende informatie en propaganda hebben dus niet geleid tot een overweldigend ‘nee’ tegen abortus.

Foto: Danny Perez

Blijft de vraag waardoor abortus eigenlijk nodig wordt. Doordat te veel mannen en vrouwen in Europa Het Doen zonder te snappen waar ze mee bezig zijn. Het kan zijn dat de EU-regels voor de ingrediënten van chocola, een bekend afrodisiacum, invloed hebben op het seksleven van de Europeanen, maar misschien is een Europese seksuele voorlichtingscampagne veel harder nodig dan dat choco-gedoe.

Neem nou de Britten: die weten er niks van schrijft de BBC. Persbureau Reuters voegt daar nog aan toe dat één op de drie Britten gelooft dat een vrouw niet zwanger wordt als ze na de gemeenschap gaat plassen, zich wast of op en neer springt. Eén op de vijf denkt dat er geen zaadcellen zitten in vocht dat de man produceert voor de ejaculatie. Enzovoorts.

Bij zwangerschappen in het Verenigd Koninkrijk eindigt één op de vijf met een abortus, blijkt uit onderzoek van de Family Planning Association, fpa, ter gelegenheid van Voorbehoedingsweek. (In Nederland één op de zeven, volgens de Inspectie Gezondheidszorg.)
Zo’n voorlichtingsweek over voorbehoeding blijkt hard nodig. Eindelijk eens een Brits plan waar Europa een voorbeeld aan kan nemen.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

Fractieleider zonder Arbeid

Sharon Dijksma is kandidaat voor het fractievoorzitterschap van de Partij van de Arbeid. Nou, die durft. Ongetwijfeld een competent Kamerlid met veel bestuurlijke ervaring. Maar iemand die blijkens haar c.v. zelf nimmer heeft deelgenomen aan het Arbeidsproces, noch als werknemer, noch als  werkgever, is dat een geloofwaardige fractieleider voor deze partij? Van de Arbeid?

Coen van Hoewijk 1922-2007

Overlijdensberichten horen tot het standaardwerk van de nieuwsjournalist.

‘In zijn woonplaats … overleden … kreeg bekendheid door … jaar geworden.’ Aan die woorden heb je genoeg om te weten dat het een overlijdensbericht is.

Coen van Hoewijk (foto: Geheugen van Nederland)

Soms nemen we afscheid van een bijzondere oud-collega. Niemand hier op de redactievloer van de Wereldomroep zal hem waarschijnlijk persoonlijk hebben gekend, maar hij was één van onze beroepsmatige voorvaderen. De eerste nieuwslezer van het tv-journaal, Coen van Hoewijk, is op 85-jarige leeftijd overleden.

Radio-nieuwslezers waren er natuurlijk al langer. Sommigen maakten de overstap van radio naar tv, zoals Frits Thors, en kregen zodoende alsnog een gezicht voor de mensen in het land.

Maar behalve dat gezicht is er meestal niet veel bekend over de nieuwslezers; zeker in de tijd dat er nog geen internet was. Coen van Hoewijk was ook buiten het Journaal actief, maar dan vooral met onderhoudende krantenstukjes die vooral over de Engelse taal gingen. In de bundel Reprise zijn verscheidene van die artikelen verzameld.

Want er is meer dan nieuws alleen.

(oorspronkelijk gepubliceerd op het redactieweblog NewsroomNL van Radio Nederland Wereldomroep)

De VVD weg, de Dienst terug

Als je de afgelopen 25 jaar aan de macht bent geweest, ben je verantwoordelijk voor veel van de goede en slechte dingen die er in die tijd zijn veranderd. De VVD heeft de afgelopen 25 jaar, met een onderbreking van 5 jaar, in de regering gezeten.


De 'rooien', dát waren potverteerders, zei Wiegel (VVD) vroeger. Wat heeft de VVD gedaan? Het Nederlandse familiezilver verkocht. Onder leiding van de blunderende minister Jorritsma* werd de redelijk functionerende NS opgesplitst in een baaierd van rammelende deelbedrijven. Zogenaamd omdat het van Europa moest, terwijl de Fransen intussen vrolijk verder gingen met hun monopolistische maar wel succesvolle SNCF.


De PTT - voor jongere lezers: die bezorgde vroeger de brieven, legde telefoonlijnen aan en bestierde de postcheque- en girodienst - werd ook uiteen gereten. Eén van de vroegste slachtoffers was de internationaal gerespecteerde Dienst Esthetische Vormgeving, die niet alleen de ontwerpers voor de postzegels uitkoos, maar ook de architecten van de gebouwen, en de inrichters van de postkantoren.


Het feit dat uitgerekend een Dienst getroffen werd door de marktliberale nutsideologie spreekt boekdelen. VVD'ers willen niet dienen. Die willen verdienen. Economisch onrendabele activiteiten worden geschrapt.


Ik ben blij dat die partij van egoïstische binnenhalers van het pluche is verdreven. Ze hebben de afgelopen 25 jaar verdomd weinig gedaan om de samenhang in de Nederlandse samenleving te bevorderen. Hopelijk brengt hun vertrek naar de oppositie ook met zich mee dat grote instellingen die voor de maatschappij belangrijk zijn, zich binnenkort weer mogen tooien met het eervolle etiket Dienst, in plaats van het recent zo populaire Bedrijf. De overheid is onze dienares; wij zijn niet haar klanten.


Misschien dat de ChristenuniE daarin nog wat kan betekenen. Zij weten wat dienst is; ze hebben er elke zondag wel een.


_______


*Hare Excellentie Jorritsma noemde het bevriende staatshoofd Chirac van Frankrijk publiekelijk een 'engerd'.