Naast het experimenteren met deze log kijk ik ook naar iets anders: podcasten, zoals het genoemd wordt. Podzendingen, zeg maar.
Ik heb kasten vol met allerlei opnamen; soms hoor ik iemand wat zeggen; dan weer is er iets in het nieuws dat associaties oproept; dan weer hoor ik in Top of the Pops iets voorbijkomen dat sterk lijkt op een muziekje van dertig jaar geleden. Bij dergelijke momenten denk ik vaak: dat zou nou leuk zijn geweest voor een itempje op Radio Augias. Maar ja, dat is al in 1979 ter ziele gegaan.
Af en toe heb ik nadien nog wel eens een bandje opgenomen met een eigen plaatjesprogramma erop, ja, ik beken, ook ik. Maar de spanning dat er iemand naar zou kunnen luisteren, die ontbreekt.
Nu is er dan podzenden, en ik dacht: ik ga die itempjes gewoon maken en bied ze aan als podcast.
Waarom niet.
(Buma? Er zijn nog geen regels voor de repro-rechten van muziek in podcasts. Als Buma zover is, merk ik het wel.)
Veel podcasts zijn lang (soms wel een uur) en er wordt uitgebreid gepraat. Als ik het nu eens anders deed: kort en compact.
Aan de andere kant: wie zit hier op te wachten? Zit ik zelf wel te wachten op weer een nieuwe verplichting (want zo ben ik ook wel weer, als ik ermee begin, ga ik ermee verder)?
maandag 11 april 2005
Heb al een log, wat nu dan nog? Podzenden!
zaterdag 9 april 2005
Op stap met Frans Mensonides
Eén van de leesbaarste sites over het openbaar vervoer, zonder gefreak en met veel humor, is De Digitale Reiziger van Frans Mensonides.
Net met veel plezier gelezen over zijn reisje door Apeldoorn en de tijd.
zondag 3 april 2005
Voor het laatst de KRO
Grijp je kans. De Katholieke Radio-Omroep kan voor de laatste keer zijn identiteit laten klinken via de publieke omroep. Luister ernaar, want de volgende keer als er een paus overlijdt, zijn ze weggeorganiseerd. En het is nog maar de vraag of er in die tijd nog iemand naar de radio grijpt om groot nieuws te volgen.
De KRO herdenkt J.P. II
(c)John Lawrence Jones and Spitting Image Workshop
vrijdag 1 april 2005
Hè bah, ik moet weer loggen
Deze weblog heeft als doel, uit te vinden wat ik ervan vind om te loggen. En of het zin heeft. Er zijn al zoveel activiteiten die ik leuk vind en die mijn tijd vragen.
Vandaag heb ik even geen meninkje. Er is nieuws zat, hoor. Zo buitelen de media-adviezen over elkaar: geen amusement meer (hoi, hoi), een publiek tv-net te veel, twee publieke radiozenders weg (welke dan?), en wat betekent dat allemaal voor de Wereldomroep?
Maar ik heb even niks te loggen nu. Niet dat je denkt dat ik het webloggen vergeten ben.
dinsdag 29 maart 2005
Familei
De betogers die eisen dat de vegeterende Amerikaanse vrouw Terry Schiavo weer sondevoeding krijgt, moeten met Pasen naar huis. Daar heeft de vroom-christelijke familie van de vrouw om gevraagd. Waarom? Omdat iedereen met Pasen bij zijn familie moet zijn. (Behalve christendemocratische politici die hun bouwvallige kabinet overeind willen houden, uiteraard.) Wat een raar ouderwets principe, zeg.
Wat ik heb gedaan met de Pasen? Ouders vijftig jaar getrouwd, feestje met alle betrokkenen. Schoonzus zwanger, hapje gegeten met alle betrokkenen.
En uiteraard vaak een eitje verbrijzeld tussen mijn kiezen, een ei, het symbool van een nieuw familielid. Hoezo, Paasdagen, familiedagen?
Lijden! Het is immers Tweede Paasdag!
De hersenbeschadigde Amerikaanse vrouw Terry Schiavo mag van haar man en de rechters uit haar lijden worden verlost door haar te laten inslapen. Een gerechtvaardigde beslissing. Je kunt je trouwens wel afvragen wie er eigenlijk het meest lijdt in deze situatie. Die vrouw beseft niks meer van wat er gebeurt; maar haar man moet aanzien dat zijn geliefde is veranderd in een plant; haar ouders worden verscheurd tussen hun plicht om hun dochter te beschermen en hun plicht om hun dochter leed te besparen.
En waar ik helemaal niets van begrijp, dat zijn de goedgelovige christelijke betogers die eisen dat al dat leed nog zo lang mogelijk wordt voortgezet - ze willen dat de kunstmatige voeding van de vegeterende vrouw wordt hervat.
Consequent is dat wel, van die gelovigen. Het symbool van het christelijke geloof is een martelwerktuig (het kruis), de naamgever wordt vereerd omdat hij zo menselijk was en toch zoveel mogelijk heeft proberen te lijden - iets wat ieder normaal menselijk wezen juist probeert te voorkomen. En het hele geloof draait om mysterieuze formules als 'hij heeft voor ons geleden'. Is het dan gek dat die verdwaasde Schiavo-betogers eisen dat het arme mens en haar familieleden nog langer blijven lijden?
Echt, ik begrijp er niets van.
De onschuldige dinosaurussen die miljoenen jaren v.Chr. zoveel geleden hebben, bijvoorbeeld toen hun wereld ten onder ging door een verkillende wolk vulkaanstof waar zij niets aan konden doen, zijn die nu ook allemaal in de hemel?
Ga toch fietsen.
(Enkele onaardige formuleringen in deze log waar ik later spijt van kreeg, heb ik op zondag (!) 7 augustus 2005 weggehaald.)
vrijdag 25 maart 2005
Publieke omroep negeert democratie
Op mijn scherm was een journalistieke cameravoering te zien: 'Heeft meneer Bos zijn senatoren wel in de hand?' werd er gevraagd, terwijl het beeld niet de vragensteller toonde, maar meneer Bos. De premier verschijnt even tijdens een schorsing en stapt weer uit het zicht tussen de coulissen.
Zelfs de merkwaardige LPF zorgt voor parlementair vuurwerk met twee moties, die nog worden gesteund ook: Kroon, benoem de gekozen burgemeester! Schaf de Eerste Kamer af!
Je zou denken: een gevonden kluifje voor de Publieke Omroep. Zo'n dramatisch Kamerdebat, dat de val van een kabinet kan inluiden, wordt natuurlijk live uitgezonden, in zijn geheel.
Nee hoor. De Publieke Omroep steekt geen poot uit.
Ik heb het Kamerdebat uitstekend kunnen volgen; niet dankzij de mede door mij gefinancierde Publieke Omroep, maar dankzij de door mijzelf gefinancierde ADSL-aansluiting, en de gratis videodienst van de Tweede Kamer.