Familei

De betogers die eisen dat de vegeterende Amerikaanse vrouw Terry Schiavo weer sondevoeding krijgt, moeten met Pasen naar huis. Daar heeft de vroom-christelijke familie van de vrouw om gevraagd. Waarom? Omdat iedereen met Pasen bij zijn familie moet zijn. (Behalve christendemocratische politici die hun bouwvallige kabinet overeind willen houden, uiteraard.) Wat een raar ouderwets principe, zeg.

Wat ik heb gedaan met de Pasen? Ouders vijftig jaar getrouwd, feestje met alle betrokkenen. Schoonzus zwanger, hapje gegeten met alle betrokkenen.

En uiteraard vaak een eitje verbrijzeld tussen mijn kiezen, een ei, het symbool van een nieuw familielid. Hoezo, Paasdagen, familiedagen?

Lijden! Het is immers Tweede Paasdag!

De hersenbeschadigde Amerikaanse vrouw Terry Schiavo mag van haar man en de rechters uit haar lijden worden verlost door haar te laten inslapen. Een gerechtvaardigde beslissing. Je kunt je trouwens wel afvragen wie er eigenlijk het meest lijdt in deze situatie. Die vrouw beseft niks meer van wat er gebeurt; maar haar man moet aanzien dat zijn geliefde is veranderd in een plant; haar ouders worden verscheurd tussen hun plicht om hun dochter te beschermen en hun plicht om hun dochter leed te besparen.

En waar ik helemaal niets van begrijp, dat zijn de goedgelovige christelijke betogers die eisen dat al dat leed nog zo lang mogelijk wordt voortgezet - ze willen dat de kunstmatige voeding van de vegeterende vrouw wordt hervat.

Consequent is dat wel, van die gelovigen. Het symbool van het christelijke geloof is een martelwerktuig (het kruis), de naamgever wordt vereerd omdat hij zo menselijk was en toch zoveel mogelijk heeft proberen te lijden - iets wat ieder normaal menselijk wezen juist probeert te voorkomen. En het hele geloof draait om mysterieuze formules als 'hij heeft voor ons geleden'. Is het dan gek dat die verdwaasde Schiavo-betogers eisen dat het arme mens en haar familieleden nog langer blijven lijden?

Echt, ik begrijp er niets van.

De onschuldige dinosaurussen die miljoenen jaren v.Chr. zoveel geleden hebben, bijvoorbeeld toen hun wereld ten onder ging door een verkillende wolk vulkaanstof waar zij niets aan konden doen, zijn die nu ook allemaal in de hemel?

Ga toch fietsen.

(Enkele onaardige formuleringen in deze log waar ik later spijt van kreeg, heb ik op zondag (!) 7 augustus 2005 weggehaald.)

Publieke omroep negeert democratie

Wat heb ik genoten, woensdagavond! Het debat in de Tweede Kamer over het bakzeil van Thom de Graaf, ik heb het van begin tot eind gevolgd. Er werd scherp geformuleerd, er was humor, er was drama ('Beseft de premier wel hoe ernstig de situatie is? Twee D66-bewindslieden in zijn kabinet beraden zich op hun positie!' terwijl Balkenende oenig lachte.)

Op mijn scherm was een journalistieke cameravoering te zien: 'Heeft meneer Bos zijn senatoren wel in de hand?' werd er gevraagd, terwijl het beeld niet de vragensteller toonde, maar meneer Bos. De premier verschijnt even tijdens een schorsing en stapt weer uit het zicht tussen de coulissen.

Zelfs de merkwaardige LPF zorgt voor parlementair vuurwerk met twee moties, die nog worden gesteund ook: Kroon, benoem de gekozen burgemeester! Schaf de Eerste Kamer af!

Je zou denken: een gevonden kluifje voor de Publieke Omroep. Zo'n dramatisch Kamerdebat, dat de val van een kabinet kan inluiden, wordt natuurlijk live uitgezonden, in zijn geheel.

Nee hoor. De Publieke Omroep steekt geen poot uit.

Ik heb het Kamerdebat uitstekend kunnen volgen; niet dankzij de mede door mij gefinancierde Publieke Omroep, maar dankzij de door mijzelf gefinancierde ADSL-aansluiting, en de gratis videodienst van de Tweede Kamer.

Unilever beledigt klanten

Denken ze bij Unilever nou echt dat winkelende consumenten als slechtziende zombies door de supermarkten stommelen? Zou niemand het verschil zien tussen het Engelstalige label Ice Tea, met een vette schreefletter, twee kapitalen, en een enorm rood Lipton-label, en het Nederlandstalige etiket 'ijs thee', in een magere cursieve schreefloze letter, bekroond met een paarsblauw AH-logo? Nee, Joenie Leffer, dit rechtszaakje over sterk gelijkende verpakkingen stinkt. Het is een paradoxale stuiptrekkking van een levensmiddelenconcern dat bang is voor de uiterste consequentie van de vrije markt: dat de consument zich van je afwendt.

De enige ondernemingen die dit risico niet hoeven te lopen, zijn staatsbedrijven in Cuba. Het kapitalistische Unilever-concern krijgt een sigaar uit eigen doos, pot en fles.

Glashelder

Altijd weer verfrissend om zaterdagochtend Martin Ros te horen vertellen over nieuwe, relevante of anderszins boeiende boeken. Minder blij ben ik zo langzamerhand met die reclamespotjes waarin de stem van Martin Ros ook is te horen. Het zijn 'doorzichtige' boodschappen van een verzekeringsmaatschappij, in vele variaties. Waar ik langzaamaan behoefte aan heb, is een site www.genoegvanmartinros.nl.

Mooi Rondje Gooi

Na vele maanden weer eens een eindje gefietst op de Batavus met de dunne harde bandjes. Het was een mooi rondje Gooi. Ik kwam door schattige plaatsjes als Laren, Blaricum, Huizen (met het fraaie Huizerhoogt als voorbode), Naarden en Bussum. Alles overgoten door de eerste echte lentezon; nog wel een beetje fris, maar zeer de moeite waard.

Jazz, Joost en J.C.

Ik luisterde gisteravond op Radio 4 naar een jazzconcert van Joost Buis en zijn Astronotes, die een prijs hadden gewonnen. De muziek vond ik best om aan te horen, maar wel erg fragmentarisch, kaleidoskopisch, versnipperd. Op zich prettig om weer eens naar een jazzprogramma te luisteren dat niet midden in de nacht wordt uitgezonden.

Ik besefte ineens waarom ik soms urenlang naar zulke shows luister: eigenlijk ben ik nog steeds op zoek naar een opvolger van J.C. Tans en de Rockets / J.C. Tans Orchestra. Na het radioprogramma heb ik mijn twee vinyl-LP's van Tans gedraaid, en wat een geweldige muziek is dat nog steeds, twintig jaar na dato. Stevig bigband-geluid, de snijdende gitaar van Piet de Vries (Pete the Freeze) erbij voor wat blues- en popaccenten. Voor jazzliefhebbers is er ook genoeg te beleven hoor, met Tans zelf, Boy Raaijmakers, Wolter Wierbos, Ernst Glerum, om maar een paar namen te noemen. Gelukkig is het werk van J.C. Tans ook op CD uitgebracht:

platenmaatschappij BV Haast.

Moet ik nog zeggen: aanbevolen?